Hef mikið verið að spá í því síðustu daga hvað ég
sakna margs. Og hvað “enginn veit hvað átt hefur fyrr en misst
hefur” er svo SATT.
En svo kemur að maður á kannski ekkert að vera að
velta sér upp úr fortíðinni og vera bara þakklátur fyrir það sem að
maður hefur haft og vera ánægður með að hafa kinnst því einhvern
tíman. Sem sagt feisa bara fram á við og fortíðin er að baki. Allt
fólk sem að verður á vegi manns kennir manni ýmislegt og meira jafn
vel en mann grunar. Það hafa allir áhrif á líf manns á einn eða
annan hátt. En samt kemur alltaf upp söknuður og efi……
Hvað ef að ég hefði nú beygt til hægri en ekki
vinstri hvar væri ég þá í dag? Hvað ef að ég hefði nú bara labbað í
burtu þegar…….. og ef að ég hefði nú gert þetta öðruvísi??? Hvað
þá? Væri ég sterkari eða veikari í dag? Kannski og kannski ekki, en
ég kemst víst aldrei að því, af því að ég gerði þetta en ekki hitt.
Ég held samt að það hafi verið réttar ákvarðanir á þeim tímapunkti
í mínu lífi. Ég held að manni sé falið eitthvað verkefni hérna og
maður verður að klára, þess vegna beygði ég til vinstri en ekki
hægri.
Í dag sakna ég einhvers sem að ég veit ekki alveg
hvað er en ég finn samt alltaf þessa sterku tilfinningu innra með
mér, Sakna gömlu góðu dagana , en komnir nýjir góðir dagar núna,
sakna gömlu góðu vinana, en komnir nýjir góðir vinir núna, gömlu
líka til staðar, sakna þess að búa hjá mömmu bara að vera lítil
aftur og hafa einhvern til að hugsa um mig, segja mér að taka til í
herberginu mínu og skamma mig fyrir að koma svona seint heim af því
að hún hafði áhyggjur. Já gott fólk þegar maður var lítill þá
þurfti maður nú bara að taka til í EINU herbergi, en í dag þá er
maður með 100 fermetra til að þrífa og laga til í. Einhvern til að
elda handa mér segja mér að drekka mjólk og fara snemma að sofa,
ekki það að þessa reglur hafi breyst eitthvað, það er bara að núna
er ég sú sem að set reglurnar og einhver annar á að fara eftir
þeim……….
Sakna þessa að fara til ömmu og afa bara til að
fá eitthvað gott að borða eða fá að horfa á óperur með ömmu snýkja
nammi af afa og allt það sem að maður gerir hjá ömmu og afa. Af
hverju fær maður ekki lengri tíma með fólkinu sem að maður vill
hafa í kringum sig……….Ég er enn þann dag í dag að bíða eftir því að
þau banki uppá hjá mér!!!!!! Er ekki komin tími til að
sleppa????
En samt er ég svo ánægð með lífið og tilveruna í
dag. Ætli ég sé ekki að þroskast???? Kannski en samt langar mig
ekkert að verða gömul…. En aldur er bara hugarástand, eins og
þreyta og kuldi 
Jæja þá er það farið, vantaði bara að setja þetta
einhversstaðar niður á blað ekkert þuglyndi í gangi bara smá pæling
sem að ég er búin að vera að pæla í um tíma………… Hlakka samt
rosalega til framtíðarinnar, hvað ætli gerist í
henni?????
Annars allir hressir????????
Kv PiNkY